Inmiddels is ons vochtgehalte weer op peil en zijn ook de pannenkoeken grotendeels verteerd. De avonturen in de auto zonder airco kunnen we bovendien achter ons laten, want onze Bart heeft een nieuwe auto! Mét airco! Voortaan hoeven we de kofferbak dus niet meer vol te gooien met extra T-shirts, flessen water en liters deodorant voordat we naar een klant vertrekken.
Als we terugkijken op de afgelopen maanden, doen we dat met een grote glimlach. Wat begon met een idee en veel enthousiasme voelt inmiddels als een echt bedrijf. De opdrachten zijn er, de taakverdeling loopt lekker en we hebben nog altijd energie voor tien. We zijn niet meer aan het bedenken wat druc kan worden. We zijn het gewoon aan het doen.
Het oorlogsplan
Daar hoort natuurlijk ook sales bij. Want hoe leuk ons werk ook is, klanten komen helaas niet massaal vanzelf binnenwaaien. Al lijkt onze SEO inmiddels verrassend goed te werken! Zeker in de eerste fase van een onderneming moet je zelf zichtbaar worden, mensen benaderen en af en toe ook gewoon wat deuren proberen open te duwen.
Daarom besloten we flink in te zetten op mailen. We verdeelden branches en provincies en maakten op kantoor een soort oorlogsplan. Met z’n tweeën in een hok, laptops open, een whiteboard aan de muur en gezichten alsof we een overval aan het voorbereiden waren. Geen zorgen: het ging alleen om onze salesaanpak. Bellen leverde nog niet op wat we ervan hoopten, dus ging er opnieuw een flinke lading mails uit.
Dat deden we inmiddels al een tijdje, toen ik opeens werd gebeld door iemand die we eerder hadden benaderd. Toen haar naam op mijn scherm verscheen, sprintte ik dus richting het belhokje. Na een leuk gesprek vertelde ze dat haar man misschien een opdracht voor ons had. Of ze mijn nummer aan hem mocht doorgeven? Natuurlijk. Nog geen minuut later ging mijn telefoon alweer.
Een videogesprek met uitzicht
Omdat we elkaar nog niet kenden, stelde hij voor om even te videobellen. Een prima idee, want zo krijg je toch sneller een beeld van de persoon achter de opdracht. We spraken een tijd af, ik reserveerde een ruimte en zat op het afgesproken moment keurig klaar. Laptop open, notitieblok erbij, professionele houding aangenomen. Ik had alleen geen idee wat ik kon verwachten.
Even later zat ik te videobellen met iemand die zojuist uit zijn zwembad was gekomen, vanuit zijn villa aan de Middellandse Zee.
Daar zat ik dan. In een gereserveerd kantoortje in Nijmegen, tegenover iemand die met de zon op zijn gezicht vanaf de Spaanse kust belde. Het contrast kon bijna niet groter, maar het gesprek was goed. Binnen korte tijd lag er een concreet plan en werd duidelijk dat er ook enige haast achter de opdracht zat.
Na het gesprek belde ik direct Bart om verslag uit te brengen. Niet alleen over de opdracht, maar natuurlijk ook over het zwembad, de villa en het uitzicht op de Middellandse Zee. Daarna schakelden we snel. Taken verdeeld, planning gemaakt, veel overlegd en meteen aan de slag. Nog geen twee weken later stond het resultaat live.
Zo snel kan het dus gaan. Eerst stuur je een mail waar wekenlang niets mee lijkt te gebeuren. Daarna word je onverwacht teruggebeld en zit je even later vanuit Nijmegen te overleggen met iemand aan de Middellandse Zee. Soms lijkt sales vooral op geduld hebben. En soms gaat het ineens razendsnel.
Nieuwsgierig naar het resultaat? Bekijk het hier! www.boraboraspain.com
We kunnen dus gerust zeggen dat het goed loopt bij druc. Wat momenteel iets minder goed loopt? Bart.
Die besloot namelijk de Nijmeegse Vierdaagse te lopen. De maandag erna zouden we eigenlijk gewoon weer op kantoor afspreken, maar op zondag kreeg ik al een spraakmemo van een creperende oude man die naar eigen zeggen geen stap meer kon zetten. Vooruit, dan maar digitaal!
Met alle gekheid op een stokje, hij heeft de Vierdaagse wél gewoon uitgelopen. En daar ben ik hartstikke trots op!
En ik? Ik stond lekker langs de kant met een ijskoud biertje in mijn hand.
De beste stuurlui staan tenslotte aan wal… toch? 😉
Jouw eigen verhaal scherper krijgen? Klik hier voor vrijblijvend advies!





