En dan nu… Nu moeten we echt aan de bak, Bart.

Dat is wat we tegen elkaar zeiden toen de hype van het inschrijven bij de KvK voorbij was. Het proces voorafgaand is natuurlijk fantastisch. Je hebt de grootste plannen, de wildste ideeën en je kunt echt alles aan. Voor mijn gevoel stonden we al in de Quote en Forbes met ons copywritingbureau. Ik begon Bart ook al van alles te noemen: compagnon, vennoot, zakelijke partner, collega. Maar ja, we moesten nog beginnen.

Na de inschrijving bij de KvK was het dan zo ver: een datum prikken voor de bekendmaking, waarin wij de wereld ingingen met druc. We hadden gekozen voor 2 februari. Nog maar twee, drie weken tot livegang. Druc op de ketel dus. (Klik hier om het begin van onze reis te lezen)

Loempia’s, koffie en een taakverdeling 

We kwamen wekelijks samen om alles te bespreken, en nee, niet in de kroeg. Bart kwam regelmatig bij mij langs op kantoor bij StartUp, waar we ons dan een paar uur opsloten om de zaken door te spreken. Wat moet er nog, waar staan we, wie pakt wat op?

Een van de eerste dingen die we regelden was de taakverdeling. Het scheelt als je elkaars sterktes kent, dus we kwamen er snel uit. Een van mijn taken: de website bouwen. Bart werd onder andere de financiële man. 

Maar voordat we ook maar één klant konden benaderen, moesten we eerst scherp krijgen wat we nu eigenlijk aanbieden. Wat doen we wel, wat doen we niet, en hoe leg je dat uit? Dat vroeg om veel koffie, goede gesprekken en.. loempia’s.

Ja loempia’s, wellicht wel mijn guilty pleasure. Vooral die van de bekende kraam voor Nijmegen Centraal. Ik moest Bart dus wel eens meenemen. Nog voor we goed en wel bij de kraam stonden, keek de vriendelijke vrouw mij aan en zei: “2 stuks, half om half?” Toen wist Bart ook wel dat dit niet mijn eerste keer was.

De zakelijke kant waar niemand het over heeft

Naast alle diensten uitwerken, ideeën bedenken en de website bouwen, kwam natuurlijk ook de zakelijke kant om de hoek kijken. Ikzelf had al enige ervaring met een en ander, maar voor Bart was het allemaal nieuw terrein. Zeker als financieel man.

Boekhouding, belasting, alles wat met cijfers te maken heeft: zijn verantwoordelijkheid. En die verantwoordelijkheid begint, zo bleek, niet met mooie overzichten of slimme spreadsheets. Die begint met verificatieronde na verificatieronde. eHerkenning aanvragen, een zakelijke rekening uitkiezen, bevestigingen afwachten, gegevens invullen, opnieuw bevestigen. En ondertussen had je alleen maar kosten. Logisch natuurlijk, want we waren nog niet begonnen. Maar het voelt toch jammer als er alleen geld uitgaat en er nog niets binnenkomt.

En wat trok Bart het meest aan in zijn rol als financieel man? Facturen versturen. Maar ja, daar zijn we nog niet.

Het spannende telefoontje

Het was inmiddels een paar dagen voor livegang. Ik zat rustig op kantoor tot mijn telefoon ging: Bart, groot op mijn scherm. Een zakelijk overleg? Ik liep een belhokje in en hoorde meteen aan zijn stem dat hij iets kwijt moest. Heeft hij mijn auto in de prak gereden? Wil hij stoppen met druc? Allemaal gedachten die door mijn hoofd gingen voordat hij ook maar iets had gezegd.

En gelukkig kwam hij met iets verstandigs, misschien is dat toch het leeftijdsverschil. Het voelde voor hem nog niet goed om op 2 februari te starten. Het ging te snel. We waren er eigenlijk nog helemaal niet klaar voor. En gelijk had hij, misschien krijg je dat als je de dertig voorbij bent.

We wilden alles goed hebben staan om sterk te kunnen beginnen, en niet telkens tegen kleine dingen aanlopen die we allang hadden moeten afvinken. De brandbook-voorbeelden waren nog niet klaar. Hoe zit een merkscan in elkaar? Welke vragen stellen we aan klanten, en wat voor document krijgen ze terug? We schoven de datum een maand op: 3 maart.

De fotoshoot die we het liefst vergeten

Ik was ondertussen druk bezig met de website, maar we hadden eigenlijk alleen generieke foto’s of beelden die ik kon hergebruiken van mijn eigen site. Dus: foto’s maken voor de website van druc. Anouk, de vriendin van Bart, stelde voor om die voor ons te doen. We prikten een datum en ze kwamen langs bij mij bij StartUp.

Dit was mogelijk de donkerste dag van het jaar, letterlijk. Buiten met daglicht werd hem niet, dus binnen werd de hele fotoshoot gehouden. En om helemaal eerlijk te zijn: we hadden om vijf uur afgesproken. Niet heel slim. Misschien ook niet helemaal per ongeluk, zodat zo min mogelijk mensen ons zagen met de meest ongemakkelijke poses en geforceerde lach.

Anouk deed haar ding, en wij deden oprecht ons best. Maar sommige foto’s… hopelijk heeft Anouk die verwijderd. Met name de foto’s samen. Ik heb Bart denk ik nog nooit zo diep in de ogen aangekeken. En blijf dan maar eens serieus als zo’n blik je aankijkt. Maar goed. De beste resultaten staan nu op de website!

3 maart: we gaan live!

De website was klaar. Bart had een dubbele check gedaan, Anouk had ook meegekeken en meegedacht. Langzaam kwamen alle puzzelstukjes samen. Google Drive prachtig gestructureerd door Bart, mailboxen werkend, LinkedIn-pagina live. We konden beginnen!!

En op 3 maart kwam Bart langs, en daar gingen we. Samen op de knop.. We zijn live. Een dag later appte ik hem nog: “Dag ondernemer, hoe voelt het?”

“Het voelt fantastisch.”